FANDOM


Artykuł w budowie Ten artykuł znajduje się obecnie w fazie pisania. Poczekaj aż autor skończy prace nad nim.
Helghan podczas ataku serrigan
Strasburg po walkach i ataku chemicznym Osi w 1946 roku
Wielka Wojna Światowa (Pierwsza Wojna, Rozejm Verduński, Druga Wojna)
Początek 20 sierpnia 1914 roku - atak Niemiec, Austro-Węgier, Bułgarii i Imperium Osmańskiego na Serbię i Rumunię
Koniec 20 marca 1950 roku - atak nuklearny Osi i taka sama odpowiedź na nie Ligi Narodów
Miejsce Ziemia
Przyczyny Próba stworzenia nowego podziału świata przez Niemcy,
wpływy na Bałkanach,
narastająca mocarstwowość Francji skoncentrowana na odzyskaniu Alzacji i Lotaryngii z rąk Niemców, a ziem północno-zachodnich kosztem Włoch,
zachowanie statusu quo przez Imperium Brytyjskie,
próba zyskania nowych kolonii
Skutki Pierwsza Wojna - rozejm,
skażenie 80 procent globu,
60 procent ludzkości ginie przez broń biologiczną;
Druga Wojna - brak zwycięzcy,
całkowita zagłada świata,
zaledwie 1/4 populacji świata zdołała przeżyć uciekając do schronów
Wynik Pierwsza Wojna - podpisanie rozejmu w Verdun;
Druga Wojna - całkowite zniszczenie świata bronią masowej zagłady
Strony
Ententa (później Liga Narodów:
Flag of Poland Polska,
Flag of Finland Finlandia,
Flaga Imperium Rosyjskiego Rosja,
Flaga USA USA,
Union Jack Wielka Brytania,
Flag of France Francja,
Flag of the Kingdom of Yugoslavia Serbia,
Flag of Romania Rumunia,
Taiwan flag Chiny,
inne kraje
Państwa Centralne (później Oś Krajów Radziecko-Faszystowskich):
Flaga Cesarstwa Niemieckiego/Znak III Rzeszy (zakazany symbol) Niemcy (przekształcone w III Rzeszę),
Flag of Austria-Hungary (1869-1918) Austro-Węgry (do lipca 1933),
Flag of Hungary Węgry (od lipca 1933),
Flaga Austrii Austria (lipiec 1933-maj 1935, wcielone do III Rzeczy),
Flag of the Czech Republic Czechosłowacja (od czerwca 1938 roku),
Włoska Flaga Włochy,
Ottoman flag Imperium Osmańskie,
Flag of Bulgaria Bułgaria,
Flag of Mexico Meksyk,
Flag of Argentina Argentyna,
inne kraje
Dowódcy
Flaga USA Woodrow Wilson,
Flaga USA Warren Harding,
Flaga USA John Coolidge Jr.,
Flaga USA Herbert Hoover,
Flaga USA Franklin Delano Roosevelt,
Flaga USA Harry Truman,
Union Jack Jerzy V,
Union Jack Edward VII,
Union Jack Jerzy VI,
Flaga Imperium Rosyjskiego Aleksander Kiereński,
Flaga Imperium Rosyjskiego Włodzimierz Lenin,
Flaga Imperium Rosyjskiego Siemion Igruszow,
Flaga Imperium Rosyjskiego Mikołaj II,
Flag of France Charles de Gaulle,
Flag of France Philippe Petain,
Taiwan flag Sun Jat-Sen,
inni władcy innych państw
Flag of Austria-Hungary (1869-1918) Franciszek Józef I,
Flag of Austria-Hungary (1869-1918) Karol I,
Flaga Cesarstwa Niemieckiego Fryderyk Wilhelm II,
Włoska Flaga Wiktor Emmanuel II,
Włoska Flaga Benito Mussolini,
Flaga Imperium Rosyjskiego Józef Stalin (potajemnie),
Znak III Rzeszy (zakazany symbol) Adolf Hitler,
Japońska flaga Hirohito,
Japońska flaga Isoroku Yamamoto,
Japońska flaga Hideki Tojo,
Flaga Cesarstwa Niemieckiego Paul von Hindenburg,
Ottoman flag Mehmed VI,
Flag of Mexico Venustiano Carranza,
Flag of Argentina Hipolito Yrigoyen,
inni władcy innych państw
Straty
Bitwy bitwa pod Warszawą,
bitwa o Poznań,
Piekło Verdun,
Oblężenie Paryża,
Zbombardowanie Tokio,
Atak na Berlin,
Bitwa pod Piotrogrodem,
Powstanie Warszawskie,
atak nukearny Osi na Mińsk i Dover, a Ligi na Drezno i Frankfurt,
ostatnie 4 godziny zakończone zniszczeniem świata

Wielka Wojna Światowa - seria dwóch wojen, które niejako stanowiły jeden konflikt zbrojny. Mówi się o dwóch wojnach światowych, lecz uczeni twierdzą, że podział takowy jest niedobry, gdyż frakcje były wciąż te same. Zaczęło się 28 lipca 1914 roku atakiem Niemiec, Austro-Węgier, Bułgarii i Imperium Osmańskiego na Serbię i Rumunię, a skończyło się 20 marca 1950 roku, gdy Oś Krajów Radziecko-Faszystowskich przeprowadziła masowy atak nuklearny. Liga Narodów uczyniła więc dokładnie to samo zaledwie 2 minuty później. W jej wyniku w roku 1930 z powodu walk zmarło blisko 60 procent populacji, która wynosiła wówczas 2,5 miliarda ludzi, a 80 procent Ziemi zostało skażone przez broń chemiczną. Z kolei 20 lat później Oś i Liga zniszczyły resztki tego, co istniało. Z blisko miliarda ludzi jaki istniał wówczas na Ziemi, przetrwało jedynie 1/4 populacji, czyli jakieś 250 milionów.

Preludium do wojny

Przczyn wojny było całe mnóstwo - coraz więcej powstań w koloniach, zbyt mało terenów pod swoją władzą, rywalizacja mocarstwowa, upadek Sojuszu Trzech Cesarzy oraz porozumienia wśród dynastii europejskich, uniezależnienie się Japonii, które w 1905 roku pokonały Rosję i Chin, gdzie pod wodzą Sun Jat-Sena rewolucjoniści obalili Radę Regencyjną z cesarzem na czele wygnawszy ze swego państwa Europejczyków rozdrapujących ich kraj. Napięcie w Europie potęgowały konflikty na Bałkanach, czy też coraz większe roszczenia Polaków, Finów, Ukraińców i ludów z państw nadbałtyckich o uzyskanie niepodległości. Tak samo było w przypadku Irlandczyków, którzy mieli już dość władzy Zjednoczonego Królestwa u siebie.

Przebieg wojny

Pierwsza Wojna Światowa

Przebieg Pierwszej Wojny Światowej, trwającej od ataku Austro-Węgier na Rumunię i Serbię w dniu 20 sierpnia 1914 do 11 września 1930, podpisaniem rozejmu w Verdun.

Atak czterech państw na Rumunię i Serbię

Rumunię i Serbię zaatakowały dosłownie w tym samym czasie cztery państwa - Austro-Węgry, Druga Rzesza Niemiecka, Bułgaria oraz Imperium Osmańskie. Równoczesny atak wszystkimi typami wojsk, nazwany przez Cesarsko-Królewskie wojska nazwany został Blitzkriegiem, czyli wojną błyskawiczną. Wówczas w przeciągu jednego dnia zaatakowali wybrzeża Rumunii, idąc na Bukareszt w niebywale szybkim tempie. Kampania serbska, gdzie C.K. chcieli sobie wywalczyć spokój i zapewnić drogę do podboju zachodniej Grecji, nie udał się. Tymczasem siły bułgarskie i osmańskie uzgadniały plan ataku na Grecję, gdzie prócz Krety którą zażądali od swoich sojuszników Niemcy i zachodniej części tego narodu mieli uzyskać resztę terenów. Północ miałaby otrzymać Bułgaria, a Imperium Osmańskie - pozostałe.

Plany przekreśliła jednak walka pod Kosowym Polem i nieudane oblężenie Belgradu. Nocą z 28 na 29 czerwca 1914 roku Serbowie przeszli do kontrofensywy, przez co siły wroga wycofały się aż do Subotici. Do następnego dnia, to jest 30 czerwca siły wojskowe weszły w wojnę pozycyjną i ruszyły z pomocą Rumunii, którzy pod Bukaresztem tracili możliwość dalszej walki. Dosłownie parę minut brakowało, aby Państwa Centralne zakończyły istnienie tegoż narodu. Wkraczając do Bukaresztu siły serbskie widziały palenie na stosach przez Osmanów każdego, kto nie chciał się im podporządkować lub odmawiał nawrócenia się na islam. Wkrótce wysłano tą wieść w świat, między innymi do Imperium Rosyjskiego, gdzie ludność wściekła się za mordowanie prawosławnych oraz katolików.

Rosja, Francja i Wielka Brytania atakują Państwa Centralne

W tej sytuacji premier Kiereński i car Mikołaj II jednoznacznie stwierdzili, że trzeba działać. 1 sierpnia Rosjanie przekroczyli granice z Niemcami oraz Austro-Węgrami, jednocześnie wkraczając na wschodnie tereny Imperium Osmańskiego i atakując na morzu flotę bułgarską. Imperium zdecydowało się na tani chwyt - obiecanie niepodległości narodom w Rosji w zamian za walkę dla niej. Początkowo Polacy, Finowie oraz Ormianie nie byli jakoś szczególnie zainteresowani tym. Siły carskie tymczasem wyruszyły w stronę Poznania i Królewca, skutecznie rozbijając Reichswehrę, a tymczasem dwie inne armie poszły na Austro-Węgry; jedna wsparła Rumunię oraz Serbię, zaś druga - poszła w kierunku Krakowa, skąd miała ruszyć na Bratysławę i stamtąd ruszyć na Wiedeń.

Zaledwie dwa tygodnie później Rosjan wsparła Francja i Wielka Brytania. To wymusiło otwarcie drugiego frontu dla Państw. Ententa tam jednak przegrywała do czasu cudu nad Marną oraz bitwy pod Verdun. Trzy państwa jednak obroniły inne państwa, między innymi Kretę przed niemieckim desantem. Marynarka Jego Królewskiej Mości musiała jednak krótko po tym walczyć z flotą osmańską, ale nie stanowiła ona zbyt dużego kłopotu. Brakowało jej niektórych technologii, w jakie zaopatrzona była Rosyjska WMF.

Triumf Państw Centralnych

Niestety pod Akwizgranem oraz Tannenbergiem doszło do przełomowych bitew. Rosja zmuszona była przerwać pochód na Berlin i Wiedeń, a zachodnia część Ententy poniosła druzgocące straty. Na pole bitwy weszły gazy bojowe i zarazy stworzone w laboratoriach. Niemcy i Austro-Węgry wytruły bunkry francuskie pod Strasburgiem gazem musztardowym oraz innymi chemikaliami, tamte tereny były pierwszymi, które nie nadawały się do zamieszkania. Objęto je kwarantanną i ścisłym kordonem. Pochód Państw Centralnych zatrzymał się w tym samym roku, czyli 1915 w Verdun, gdzie wcześniej pokonano ich w walnej bitwie. Armia Imperialna zmuszona była wycofać się z kolei do Warszawy i Lwowa, siły osmańskie wkroczyły do Erywania, rozpoczynając czystkę na ludności ormiańskiej.

Pochód sił wroga został tylko na chwilę powstrzymany pod Łodzią. W walce nad Bzurą Niemcy również i tam użyli przez walkę pozycyjną gazów bojowych. Jedna ze wsi stała się tak skażona, że zabroniono się do niej zbliżać nawet na 20 kilometrów, bowiem skażenie szybko się rozprzestrzeniło. To sprawiło że Państwa Centralne na zachodzie wdarły się do Królestwa Polskiego oraz reszty Imperium, podchodząc aż pod Smoleńsk i Piotrogród w roku 1917. Na dodatek walki wewnętrzne z bolszewikami dały się we znaki wyjątkowo mocno. W tej sytuacji Mikołaj II ogłosił reaktywację Dumy, a na pierwszego, tymczasowego premiera wybrał Aleksandra Kiereńskiego.

W traktacie z 8 stycznia zagwarantował również wolność dla wielu narodów Imperium, jak między innymi unię personalną dla Estonii, Polski, Litwy, Finlandii oraz Łotwy. Ukrainie, Białorusi oraz Armenii niestety nie dał takiej szansy, ale stwierdził, że pozostaną oni w unii realnej. O ile Polacy i Finowie mieli własny rząd, gospodarkę i byli połączeni z Rosją jedynie personą monarchy, o tyle państwa nadbałtyckie pozostały niejako terenami Rosji, tyle że zmienił się status - zamiast być częścią Imperium byli jego lennem, bowiem były tam później rosyjskie bazy, a na dodatek ich gospodarka była mocno uzależniona od dawców niepodległości.

Zmiany za Zachodzie i wielka ofensywa rosyjska

W wyniku tego traktatu w kwietniu 1917 roku Rosja pokonała siły wszystkich czterech państw pod Tułą, po tym jak na początku roku zmusili Niemców do wycofania się z linii Wołgi i obecnego Kanału Białomorsko-Bałtyckiego. Stolica została przeniesiona z Iżewska do Piotrogrodu. Przedstawienie dowodów na ludobójstwo Ormian przez Imperium Osmańskie sprawiło, że do Ententy dołączyły Brazylia i Stany Zjednoczone, ale niestety w lipcu do Państw Centralnych dołączyły Japonia i Meksyk, a w sierpniu - Persja. W tym świecie Włochy rozpadły się na dwa obozy - Padanię i Neapolitanię. Ostatecznie w 1917 Rzym stał się stolicą neapolitańskiej frakcji, a rok później doszło do wielkiej bitwy w Alpach. W październiku 1917 siły brytyjskie, francuskie i amerykańskie wyzwoliły podbitą Belgię, co zmusiło Niemcy do agresji na Holandię i Danię. W Austro-Węgrzech zapanował kryzys, w wyniku którego dochodziło do buntach w garnizonach Cesarsko-Królewskiej Armii. Osmanie i Bułgarzy dostali od swoich sojuszników nowoczesny sprzęt, dzięki czemu obronili się przez Ententą. Ci pierwsi zdołali pokonać Greków, ale na szczęście Amerykanie nie dopuścili w Atenach do wyrżnięcia mieszkańców, gdyż do była enklawa wojsk greckich, dzięki przebywającym tam siłom aliantów.

Porażka pod Tułą zmusiła na zachodzie Państwa Centralne do masowego użycia broni masowej zagłady oraz wielu innych środków bojowych. Wojna doszła do Zagłębia Ruhry i Szlezwiku, gdzie się zatrzymała. Tymczasem siły rosyjskie, z pomocą sojuszników i ochotników państw, które dostały niepodległość posuwały się niewyobrażalnie szybko. Pod koniec 1917 roku wyzwolono Wilno, Rygę i Warszawę. Na początku 1918 roku decyzją premiera Kiereńskiego podjęto decyzję o poszerzeniu granic na zachód do Odry i Nysy Łużyckiej, a na południu o Sudety. Na północy postanowiono dać im też Warmię, a resztę Prus włączyć do samej Rosji. Ententa, przez trudne momenty w bitwach używała broni biologicznej oraz chemicznej coraz częściej.

Cud nad Wisłą i dekada wojny pozycyjnej

Rosyjska taczanka z czasów Wielkiej Wojny

Rosyjska taczanka w czasie Wielkiej Wojny Światowej

W roku 1920 alianci znajdowali się w trudnej sytuacji. Nie udało się zniszczyć wrogich Państw, walki toczyły się na wszystkich już kontynentach - do wroga Ententy dołączyła Argentyna, co sprawiło że Brazylia wezwała swoich ochotników do siebie. Od marca do sierpnia siły niemieckie i austro-węgierskie posuwały się powoli, lecz skutecznie w stronę Warszawy i Paryża. 13 sierpnia rozpoczęły się bitwy o te dwa miasta, obie zakończone dwa dni później zwycięstwem Ententy. Wkrótce Państwa Centralne znalazły się w słabej sytuacji, tak samo ich wrogowie - obie frakcje były wycieńczone, żadna nie posuwała się naprzód.

Przed następną dekadę wojskowa technologia wywierała wpływ na cywilną: wykształciły się kierunki militarystyczne lub pacyfistyczne, powstały pierwsze reaktory atomowe oraz opanowano wiele technologii związanych z energią elektryczną, powstały pistolety maszynowe, doszło do znaczącego rozwoju lotniczych maszyn. Wkrótce jednak obie frakcje nie mogły już dalej walczyć - świat był wykrwawiony, szalały zarazki użyte w broni biologicznej, wiele terenów zostało wyniszczonych bronią chemiczną, równiny zmieniły się w tereny pokryte lejami po bombardowaniach artylerii, zniknęło wiele miast. Spośród blisko 1,75 miliarda ludzi na Ziemi z 1914 roku zostało prawie miliard. Dlatego 11 września 1930 roku Państwa Centralne i Trójporozumienie zawarły rozejm. Jednak w przyszłości miał się on okazać zbyt kruchy by mógł przerodzić się w trwały pokój.

Rozejm verduński - przerwa w wojnie

Okres rozejmu i względnej stabilizacji od 11 września 1930 - podpisania rozejmu - do 01 września 1939, kiedy to Niemcy zaatakowali Polskę i kraje nadbałtyckie.

Rozwój cywilizacji

Od 11 września 1930 roku do 01 września 1939 roku trwał rozejm. Wówczas świat rozwijał się bardziej pokojowo, wiele z wojskowych wynalazków stało się podwalinami pod te cywilne. Skażeniu chemicznemu uległo ponad 80 procent globu, a 60 procent ludzkości zginęło przez broń biologiczną. Świat cierpiał niewyobrażalne męki, całe tereny się wyludniły, szerzyła się nędza i głód, dochodziło w samotnych, odciętych od reszty państwa do aktów kanibalizmu, zwłaszcza na Syberii, gdzie miasta pożerały się nawzajem. Wkrótce pauperyzacja dotknęła również Amerykę, Japonię, Chiny czy Brazylię. Odbudowa trwała długo, najbardziej skorzystały na tym państwa, które ogłosiły niepodległość, m.in. Polska, która zdobyła Warmię i dawne ziemie piastowskie, ale też w zamian za walkę z Państwami Centralnymi część Ziem Zabranych. Nie wszystkie państwa jednak zaakceptowały rozejm i nadal prowadziły walki.

Napięcia wewnętrzne

Wewnątrz wielu państw doszło do napięć. W Rosji doszło do rewolucji, którą wygrała grupa pod wodzą Włodzimierza Lenina, chcąca obalić cara z tronu, jednak w obawie przed wojną domową ten wyszedł z propozycją by Lenin został premierem, a car miał władzę taką jak w Wielkiej Brytanii ma król. Po paru miesiącach walk i napięć ostatecznie lider komunistów przystał na to. W Niemczech obalono cesarza, który uciekł do neutralnej Szwajcarii, a na Austro-Węgrzech umarł Karol I. W Ameryce doszło do Drugiej Wojny Secesyjnej, pomiędzy wschodnimi stanami, a zachodnimi. Te drugie uznały że są poszkodowane, gdyż wielu amerykańskich żołnierzy, którzy zginęli masowo, pochodziło z Arizony, Kalifornii czy nawet Teksasu. Walki trwały trzy lata, od 1931 do 1934 roku.

Wojna domowa Austro-Węgier i nazizm w Niemczech

Degenesis glory by cryptcrawler-dba3kfv

Naziści na ulicach Monachium

Austro-Węgry nie mogły się pogodzić z utratą Galicji i Tyrolu. Co więcej śmierć cesarza-króla doprowadziła w 1932 roku do wybuchu wojny domowej. Austriackie i węgierskie kraje podzieliły monarchię federacyjną, doszło do rozłamu. Węgrom pomagała zakulisowo Liga Narodów, a Państwa Centralne robiły co mogły, by stary ład utrzymał się w rdzeniu tej strony konfliktu. Tym bardziej, że wojskowi austriaccy dopuszczali się niewielkich ataków na granicy z Polską. W walkach po raz pierwszy użyto śmigłowców i zmiennopłatów, a także pierwszych komputerów wielkogabarytowych.

Zagrożeniem stała się wkrótce też ideologia zwana narodowym socjalizmem. Jej lider - Adolf Hitler - stanął na czele wojska i obalił cesarza, samemu się stając monarchą. Zrzucił nazwę Cesarstwa i stworzył tak zwaną Rzeszę Wielkoniemiecką, a w miejsce urzędu Kaisera wprowadził Fuhrera. Nazizm zyskiwał, ponieważ ustrój głosił doprowadzenie na świecie ery pokoju. Partia NSDAP zyskiwała zwolenników, ale też i przeciwników, głównie za granicą. Niemcy stały się jeszcze bardziej bezwzględne niż podczas pierwszego etapu Wielkiej Wojny Światowej.

Tymczasem w maju 1926 w Polsce marszałek Józef Piłsudski obalił rząd prezydenta Wojciechowskiego. Wypowiedział posłuszeństwo królowi Mikołajowi II i go zdetronizował, by ogłosić Rzeczpospolitą Czworga Narodów (Polski, Litwy, Ukrainy i Kurlandii). Kraj stanął na krawędzi wojny między Piłsudczykami, a Rojalistami. Ostatecznie doszło do Okrągłego Stołu. Polska nadal była królestwem, ale teraz większą władzę miał namiestnik, a król był tylko symbolem. Skorzystała na tym Żmudź, jaka odłączyła się od Polski i stała się niepodległą Litwą.

Austro-Węgry łączą się z Niemcami

W lipcu 1933 roku upadek Austro-Węgier stał się jednoznacznym faktem. Węgry ogłosiły się republiką, bałkańskie krainy odłączyły się i stworzyły razem z Serbią i Czarnogórą Federację Jugosłowiańską, z królem serbskim na czele. Z Austrii wydzieliły się Czechy, z Węgier Słowacja. Oba te kraje stworzyły Czechosłowację, jaka dołączyła do Ligi. Hitler zaproponował więc głosowanie, które stwierdzi czy Austria zechce dołączyć do Niemiec. W sfałszowanym referendum 98% odpowiedziało iż tak, więc doszło do Anszlusu. Wkrótce potem nowy rząd czechosłowacki w roku 1935 zostały zagrożone, bowiem Niemcy sudeccy zaczęli przejmować władzę. Kryzys wynikł też kiedy Irlandia zmieniła swój rząd na pro-niemiecki, w nadziei iż odzyskają resztę swojej wyspy. Szybko jednak odkryli jakim błędem było. Najgorzej jednak wynikło w roku 1936. 17 lipca w Hiszpanii, dotąd neutralnej, wybuchła wojna domowa między faszystami i totalitarystami a stronnictwem komunistyczno-kapitalistycznym. Była świetnym interesem dla zdziesiątkowanych państw. Ostatecznie 1 kwietnia 1939 roku władzę przejęli faszyści, a Hiszpania stała się faszystowska. Tak jak Portugalia będące wtedy Nowym Państwem Portugalskim dołączyli do Osi Krajów Faszystowsko-Komunistycznych.

Komuniści przejęli bowiem władzę w wielu krajach na świecie, jak Kuba, Panama, Egipt czy Afganistan. W 1938 wybory do Dumy znów w historii wygrała Partia Bolszewicka nazywana Zjednoczoną Partią Robotniczo-Chłopską. Poszczególne frakcje nosiły swoje miano - Frakcja Marksa była grupą umiarkowanych reformatorów, Wielka Partia Engelsa chciała przeprowadzić zawrotne reformy na wsi i usunąć ziemiaństwo oraz rozwiązać klasę burżuazyjną, Komunistyczna Partia Leninowska chciała usunięcia caratu i wprowadzenia dyktatury proletariatu, ostatnia która zwyciężyła była bardzo radykalna - Wszechzwiązkowa Partia Józefa Stalina. Byli oni skrycie przyjaźni III Rzeszy, chcieli obalić carat i zaprowadzić rządy terroru, jak również rozwiązać państwo polskie i ustanowić nadbałtyckie państwa częścią imperium, teraz nazywanego w ich planie Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Plan jednak się nie powiódł, gdy radykaliści mieli zabić cara on ocalał, a premier wyparł się ich oraz wszelkich koneksji z nimi. Komuniści bowiem planowali razem z Rzeszą napaść na Polskę, zaś sami zajęliby Litwę, Łotwę i Estonię. Tymczasem w Chinach rozgorzała wojna domowa między komunistami a kapitalistami, a w 1937 doszło do schizmy wśród komunistów. Ci, którzy byli za Stalinem potajemnie przenieśli się z Ligi do Osi. Było już pewne iż państwa te staną się częścią nowego sojuszu i spadkobiercy Państw Centralnych. Roku później Hitler zajął w sposób sfałszowanego referendum Czechosłowację, a Słowacja dołączyła do Osi. Gabinety kanclerza Niemiec i premiera Rosji podpisały pakt o nieagresji ze ściśle tajnym załącznikiem w którym Rosja przystąpi do Osi i zaatakuje Polskę, kraje nadbałtyckie i północno-wschodnią Rumunię.

Druga Wojna Światowa - runda druga Wielkiej Wojny Światowej

Okres walk od agresji III Rzeszy na Polskę i kraje nadbałtyckie od 01 września 1939 do 20 marca 1950 - zagłady starego świata przez broń atomową, biologiczną i chemiczną.

Zerwanie rozejmu - atak na Polskę, Łotwę i Estonię

W dniu 1 września Niemcy napadły na Polskę razem ze Słowacją, Węgrami i innymi swymi sojusznikami zaatakowali Polskę. Oznaczało to zerwanie rozejmu. Tym samym Wielka Brytania i Francja ruszyły na Niemcy, a Rosja wstrzymała się. Wtedy 4 września niespodziewanie Ochrana wykryła jego koneksje. Postawiono go przed sądem oraz zdymisjonowało cały jego rząd. Okazało się iż planował atak na Polskę i kraje nadbałtyckie. Nowym premierem został Jewgienij Szorczenko. Ukrainiec wypowiedział natychmiast wojnę Niemcom i ich sojusznikom. W momencie tym jednak Armia Imperialna nie była odpowiednio przygotowana. Siły rosyjskie idące z odsieczą zostały pokonane, podobnie jak cała armia polska.

Jednak państwo się nie poddało, wręcz przeciwnie - proklamowano Polskie Państwo Podziemne i rozpoczęto wojnę partyzancką. Resztki armii uciekły albo do Imperium gdzie walczyły na froncie, albo razem z Francją. Niestety faszyści zaskoczyli Francuzów. Zaatakowali najpierw od strony Włoch oraz Hiszpanii, by drugi atak ruszył z Niemiec i zajętych krajów Beneluksu. Belgia i Holandia były okupowane, mimo to stawiły czoło faszystowskiej machinie wojennej poprzez partyzantkę. Inne ich tereny, jak Kongo Belgów czy Holenderskie Indie Wschodnie nadal istniały, tam ewakuowano władze. Ponadto już pierwszego dnia naziści nie dotrzymali tajnego porozumienia - Łotwa i Estonia będące w unii personalnej z Imperium też zostały zaatakowane. Na Litwie ruch niepodległościowy ogłosił Niemców wyzwolicielami i zaczął mordować mieszkających tam Polaków, Żydów i Rosjan na wespół z niemieckim SS.

Atak na wyspy Fryzyjskie

Revenge of krieg by arkurion

Niemiecki superczołg PzKpfw VII-U "Czarna Pantera" na przedmieściach Lille podczas walki z brytyjskimi czołgami "Kitchener" i francuskimi "Foch".

W obliczu tego 2 października olbrzymia flota brytyjska ruszyła w kierunku Wysp Fryzyjskich. Zajęcie ich miałoby kolosalne znaczenie strategiczne. Ale Kriegsmarine była na to przygotowana. Podczas walk duże straty odniosła część nawodna, a okręty podwodne zdołały zatopić wiele U-Bootów. Lotniskowce i drednoty przebywały poza zasięgiem. Francja, Holandia i Belgia nie mogły pomóc - Beneluks padł do 10 października, a sama Francja miała problem z sojusznikami niemieckimi z Włoch, Portugalii i Hiszpanii. W tej sytuacji osamotnione USA i Wielka Brytania musiały ratować się sobą. Tymczasem Rosjanie ruszyli z wielką ofensywą na bałtyckie porty w Niemczech, ostrzeliwując Królewiec, Peenemunde oraz w zajętej Kłajpedzie. Atak na porty wstrzymał działania Osi i uniemożliwił im dalsze posunięcia.

W wyniku ataku jednak alianci stracili sporo okrętów. W czasie gdy Wielka Brytania i USA wysłała swoje okręty do ataku na Niemcy siły wroga przekroczyły Marnę i mimo bohaterskiej obrony miasto Amiens padło pod naporem czołgów, artylerii i robotów bojowych. Niemcy wstrzymali się z ofensywą na zimę 1939 roku, rozpoczynając ją dopiero w marcu 1940, ponieważ siły francuskie zdołały uniemożliwić im atak znad rzeki. Zamiast kierować całą swą siłę pancerną na Paryż ruszyli ku Verdun, aby zgnieść większość sił francuskich przed atakiem na francuską stolicę. W tym czasie w mieście Beziers siły hiszpańsko-portugalskie oraz włoskie spotkały się. Nad Marsylią powiewała włoska flaga, nad Tuluzą - hiszpańska.

Niemcy podbijają Europę

W rezultacie zajęcia Francji rozpoczęła się ewakuacja całego personelu. Na czele rządu stanął Philippe Pétain, bohater z czasów pierwszej fali wojny. Pétain sprzeciwił się aktowi kapitulacji ze względu na fakt iż wojna rozgorzała na nowo, a traktat okazał się nieważny. W tym czasie III Rzesza zajęła w ciągu trzech dni Danię, a potem bez oporu wkroczyła do Oslo. W ramach tego alianci zorganizowali próbę kontrataku w północnej Norwegii, razem z siłami rosyjskimi jakie weszły od wschodu. Hitler planował wcielić również Szwecję i Szwajcarię, ale zrezygnował. W Norwegii nie udało się zorganizować kontrofensywy na Oslo, ale ewakuowano króla i parlament. W tym czasie, podobnie jak w innych okupowanych miejscach powstał rząd kolaboracyjny.

W kwietniu 1940 roku na wschodzie linia frontu przebiegała tak jak granica polsko-rosyjska. Toczące się tam ciężkie walki jedynie przerwały front w regionie Nowogródka, ale ofensywa ta, znana jako Ofensywa Szamiliszwilego nie dała zbyt znaczących rezultatów. Zakładała zdobycie miasta, rozdwojenie oddziałów i zamknięcie sił wroga w kotle, co umożliwiłoby pozostałym siłom na atak. W tym czasie żołnierze obu stron musieli wystrzegać się starych pól bitewnych, gdzie szalały wąglik i tabun. Wystarczył wiatr, a szkodliwe dla nich opary przenosiły się do współczesnych okopów. Największe zagrożenie wypływało jednakże ze zmiany wojny - doszło do narodzenia się ataków hakerskich na roboty bojowe i komputery, walki informatycznej poprzez zasypywanie systemów wroga śmieciowymi danymi lub wirusami.

Przez zajęcie kontynentu front stał w miejscu. Niedługo jednak siły włoskie i osmańskie zajęły Grecję, a wkrótce na lato 1940 rozpoczęło się zajmowanie Jugosławii i aneksja jej północno-zachodnich krain. W Azji Japończycy zdobyli wschodnie Chiny, Indochiny oraz sporą część Pacyfiku. Atak sprawił też porażki Amerykanów na Pacyfiku. Japończycy nie wahali się też przed atakiem na Jakucję oraz Alaskę. W tamtym czasie samoloty śmigłowcowe zostały już wyparte przez odrzutowce, więc dystans znacznie się skrócił.

Porażka nad Londynem

Śródmieście CreepyTown

Londyn w 1940 roku.

W lato 1940 roku Oś postanowiła zaatakować Wielką Brytanię. W tym celu sprowadzili do walki bombowce strategiczne i bezzałogowe drony, między innymi Heinkel He 167 i Dornier Do 34, a z tych drugich Wernitz We 26 i Hofner Hof 38. Atak na lotniska miał w ten sposób umożliwić inwazję na Wyspy Brytyjskie od strony Norwegii, Beneluksu i zajętej Francji. Rząd francuski, jaki zdołał uciec do Londynu rozkazał walczyć z Niemcami również w Azji i Afryce, a także z ich sprzymierzeńcami. Z tego powodu rząd postanowił przenieść się z Londynu natychmiast do Dakary, gdzie mieli nadzieję, że hiszpańskie i niemieckie wojska dotrą najpóźniej. Amerykanie, Brazylijczycy i Brytyjczycy postanowili ich wesprzeć. Nad niebem Anglii rozgorzała wyjątkowo ciężka walka, rozpoczęta 10 lipca. Wtedy to zaczęło się bombardowanie przez bombowce nurkujące Junkers Ju 190 baz z radarami, lotnisk i wielu innych miejsc. Latające okręty, to jest metalowe konstrukty przypominające sterowce i jakieś inne kształty. Walka była bardzo ciężka, ponieważ Niemcy też wdrożyli swoje okręty powietrzne.

Tymczasem Japończycy zajęli Hawaje, a Rosjanie byli zmuszeni się wycofać na linię Piotrogród, Mińsk, Kijów, Odessa. Na Krymie Imperium Osmańskie przeprowadziło desant, a Imperium zdołało wyrzucić ich z Kaukazu i wejść 20 km w głąb kraju, zdobywając również północne tereny Kurdystanu i tam proklamując niepodległość. Persja postanowiła wspomóc Rosjan, choć zdołała w wyniku tych konfliktów zyskać niezależność zarówno od Moskwy, jak i Londynu. Przystała do Ligi i zdecydowała się utworzyć wolny korytarz przerzutowy. Niemcy tymczasem byli witani w Rydze i Tallinie jak wyzwoliciele. Niemcy jednak popełnili błąd - postanowili otoczyć stolicę, ale car wyniósł się razem z rządem do Moskwy. Finlandia poczuła się zagrożona, więc postanowiła o dziwo wesprzeć Imperium Rosyjskie i zaatakowała niemieckie jednostki w Tallinie i Rydze, a także wspomogła obronę Kronsztadu.

Japończycy zdołali też dotrzeć do Australii i Nowej Zelandii, ale nic nie zyskali. Stracili jedynie 5. i 12. Flotę, w skład której wchodziły lotniskowce Fuji i Yoko. Oba zatonęły. Jedynie na północy i Pacyfiku zyskali - zdołali zająć Polinezję Francuską i wkroczyć do Władywostoku, ale pod Jakucją zostali odparci przez amerykańsko-kanadyjsko-rosyjskie oddziały. Siły japońskie jedynie zajęły Mongolię i Mandżurię, idąc dalej na Pekin i zajmując Szanghaj oraz Hongkong. Chiny zostały więc odcięte od Oceanu Spokojnego.

Alianci zemścili się jednak. Rosjanie przy pomocy Pe-27 i Tu-114 zbombardowali Tokio, a prócz tego zdołano zorganizować razem z zachodnimi sojusznikami bombardowanie Stambułu i Berlina, a Brytyjczycy dokonali nawet napalmowego zbombardowania Zagłębi Saary i Ruhry. Na Wilhelmshaven dokonano też ataku pociskami z tabunem, Niemcy odwdzięczyli się więc tym samym atakiem rakietami taktycznymi z sarinem i gazem VX na wschodnie dzielnice Londynu. Od połowy sierpnia Niemcy desantowali się w Dover i zdołali zaatakować Edynburg, Liverpool, Manchester, Londyn i Glasgow przy pomocy bombowców, dronów i rakiet balistycznych. Rosjanom odwdzięczyli się atakując tak samo Kijów i Carycyn. Pod koniec października zaprzestano próby ataku, zwłaszcza jak Niemcy stracili Grupę Armii "Londyn". Ciężkie straty Oś poniosła w Rosji, ponieważ Rasputica i Generał Mróz dał się ostro we znaki. Na ziemiach okupowanych powstały obozy koncentracyjne, ponadto doszło do ludobójstw, zamknięcia Żydów czy Chińczyków w gettach. Do pilnowania ziem okupowanych wysyłano roboty bojowe, które trafiały też na fronty.

Nieudany atak na San Francisco

Sytuacja na froncie przybrała niespodziewany obrót, gdy w grudniu 1940 roku Niemcy zostali odparci z Piotrogrodu i Moskwy. Dlatego też postanowili razem z Węgrami i Osmanami skupić wysiłek na zajęciu Kaukazu oraz Caragradu. Mimo zajęcia 90 procent miasta Rosjanie i Polacy nadal go bronili, przybyły też przez Azję Środkową Brytyjski i Francuski Korpus Ekspedycyjny, a z Grenlandii - flota z Amerykańskim i Kanadyjskim Korpusami. W walce brały też udział oddziały HAZMAT, ponieważ w wyniku bombardowań użyto artylerii chemicznej, jaka prawie wytruła miasto kwasem pruskim i Cyklonem-Z. Tymczasem Japończycy dowiedzieli się że Meksykanie są w odwrocie, a siły amerykańskie znajdowały się 35 km od stolicy. W Ameryce Południowej Argentyna zdołała zdobyć Rio de Janeiro oraz zająć Chile i Boliwię. Wspierani przez Niemców, Hiszpanów i Japończyków zdołali dokonać desantu w RPA i tym samym wspomóc Niemców, którzy prawie ten teren utracili.

Japończycy postanowili więc wspomóc Meksykanów i tym samym udało im się obronić miasto, a wkrótce odbić Kalifornię Południową. Następnie uderzyli w kierunku północnym i zdobyli tereny na północ od San Francisco. Zaplanowali więc uderzenie od północy i zachodu na San Francisco oraz południa i zachodu na Los Angeles. Siły złożone z teletanków i robotów bojowych, wspomagane przez piechotę w pancerzach wspomaganych zaatakowały miasto 21 grudnia 1940 roku. Siły amerykańskie jednak, wspomagane przez kanadyjskie zdołały obronić miasto. W trakcie walk Japończycy i Meksykanie o mało co nie wyrzucili w kierunku miasta bomby atomowej. Na szczęście udało się im uniemożliwić strzał z działa atomowego. Japończycy, świadomi że wzdłuż wybrzeża nie dadzą rady, ruszyli na Roswell, skąd mieli nadzieję zaatakować Phoenix, Dolinę Śmierci i wreszcie San Francisco razem z Los Angeles. Amerykanie od razu zrozumieli, że takie działania mogą doprowadzić do niemałej straty. Dlatego ze wschodu, z Teksasu i Luizjany przyszło wsparcie, a z północy z Alberty 6 pułków armii kanadyjskiej złożonej z bezzałogowych mechów oraz samolotów. Siły japońskie zostały wyparte, zanim w ogóle trafiły do Roswell, ale natychmiast obeszli dookoła Dolinę Śmierci. Doszli też do Strefy 51, tajnej amerykańskiej bazy wojskowej, niszcząc eksperymentalną broń i całkowicie pokrywając dolinę w której się znajdowała pociskami ABC.

Japonia przypuściła więc atak od strony Pacyfiku. Trzecia i Siódma Flota, wspomagane przez meksykańskie Drugą, Piątą i Ósmą wykonały desant na miejskie plaże. Tysiące zniszczonych robotów jednakże nie przeszkodziło to w zdobyciu zachodnich dzielnic. Natychmiast przybyło ze cztery dodatkowe pułki ze wschodnich stanów, a teletanki i okręty powietrzne zbombardowały trzy z lotniskowców cesarskich. W tym czasie niespodziewanie dwa rosyjskie aeropancerniki - Carskij Trud i Swjataja Rus’ - dotarły do Vancouver i wspomogły obrońców na Nowy Rok 1941 rok. W tamtym czasie Japończycy zajęli dzielnicę portową i byli w defensywie. Przybycie Rosjan pozwoliło na przeprowadzenie kontrofensywy, która 8 stycznia przegnała flotę Osi i tym samym zdziesiątkowała pacyficzną część meksykańskiej. Pozwoliło to na atak z Las Vegas i Los Angeles na teren Półwyspu Kalifornijskiego, znajdującego się w Meksyku.

Wyzwolenie Europy

W wyniku klęski pod Los Angeles siły Osi spróbowały swych sił na Kurylach i Półwyspie Koreańskim. Japońskie bezzałogowce szybko zniszczyły siły rosyjskie. Wkrótce doszło do ataku na bazę wojskową w mieście Jelizowo, zatapiając krążowniki Carskij Orieł oraz Kronstadskij. Japończycy mieli nadzieję na wyparcie sił rosyjskich, jakie odzyskały w 1926 roku ziemie utracone w wojnie z Rosją 22 lata temu. Japońska piechota morska zdobyła południe Kamczatki, Koreę na południe od równoleżnika nr 38 oraz Kuryle, Jakucję i Sachalin. Tymczasem klęska w Kalifornii doprowadziła do amerykańskiej kontrofensywy na Pacyfiku. Z pomocą przyszła też z południa armia brytyjska. Japończycy ponieśli klęski na Pacyfiku, zwłaszcza na Midway. Jednakże cesarska wiśnia dała o sobie znowu znać, robiąc z południowej części Korei potężną fortecę, uniemożliwiając Rosjanom atak na macierzyste wyspy, a także robiąc sobie bazę wypadową. Co nie oznacza, że Cesarstwo poniosło totalną klęskę. Udało im się zdobyć Władywostok, przekroczyć Amur i Ussuri, a następnie wejść głęboko na wschodni styk granic chińskiej, rosyjskiej i mongolskiej. Podczas pochodu siły rozbiły tam rosyjskie Drugi, Trzeci i Siódmy Pułk, ale nie zdołały przekroczyć Zabajkala. W walkach o Ułan-Ude nawet formacje robotów kamikaze nie dały rady przebić frontu. Rosjanie zaatakowali siły nieprzyjaciela w błyskawicznym ataku, dzięki pomocy Amerykanów z Alaski oraz Kanadyjczyków. W marcu 1941 roku Japończycy zostali wyparci z Kamczatki i Władywostoku, ale Korea nadal należała do nich.

Tymczasem premier Rosji Szorczenko, Wielkiej Brytanii Churchill oraz prezydent Roosevelt spotkali się w Londynie, 26 lutego 1941 roku.

Upadek Meksyku

Atak nuklearny Osi i Ligi jednocześnie

Zagłada starego świata - koniec wojny

Skutki

Pierwsza część Wielkiej Wojny sprawiła, że ponad połowa świata nie nadawała się do zamieszkania, a drugą dotknęła pauperyzacja. Niewiele osób zdołało jakoś się urządzić w nowym świecie pełnym powojennego bólu, żądzy zemsty i głodu, który - jak się wydawało - zanikł na północnej półkuli na dobre. W odizolowanych przez skażenie miejscach stwierdzono kanibalizm, powstały sekty oraz wiele innych rzeczy wręcz z najgorszych koszmarów.

Drugiej nie przeżyła większość - zniszczenie powierzchni bronią masowej zagłady doprowadziło do skażenia powierzchni, w tym powietrza. Małe grupki ludzi skryły się w głębi kanałów, schronach przeciwlotniczych, stacjach metra, tunelach i innych miejscach - gdziekolwiek, byle nie zginąć. Udało się ewakuować inteligencję, wojskowych, władze oraz artystów rozmaitych narodowości. Choć od czasu tej wojny minęło ponad 50 lat, ludzkość nie zapomniała o ranach, jakie jedna frakcja wyrządziła drugiej. Dlatego właśnie na terenach Polski między innymi potomków nazistów i kolaborantów traktuje się bardzo źle - jak pasożytów lub osoby spod ciemnej gwiazdy.

Ciekawostki

  • Choć konflikt ten toczył się i był taki sam jak w przypadku rzeczywistych wojen światowych to jednak kilka bitew potoczyło się inaczej, a technologia użyta w niej była wręcz futurystyczna. Na przykład samoloty typu Spitfire i helikoptery Mil były w użytku już w latach 20., a w latach 40. samoloty śmigłowe zastąpiono odrzutowcami.
  • Po Wielkiej Wojnie Światowej państwa neutralne nadal były zdatne do życia, ale w około pół roku od jej zakończenia również i te tereny zostały mocno wyniszczone przez opad radioaktywny, chmury tabunu oraz plagi dżumy.
  • Nieliczne karawany złożone z pojazdów pancernych przetrwały, ponieważ były zdolne do przetrwania w radioaktywnych warunkach. Całe nomadyczne populacje poszczególnych czołgów nie patrzyły kto był wrogiem ale kto przetrwał. Są to jedne z nielicznych populacji, jakie jeszcze na stałe przebywają na powierzchni.
  • Wojna tak naprawdę nie przyniosła kompletnej zagłady państw. Nadal istnieje rząd polski czy włoski, ale teraz muszą wykazywać większą dozę tolerancji wobec powstałych w wyniku postapokaliptycznego klimatu frakcji. W przypadku Warszawy Rada Miasta składa się po jednym reprezentancie każdej z frakcji.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.