FANDOM


Kraina Niebieskich Migdałów - bardzo odległy według norm Fantazji wymiar. Jeśli uznać uniwersum tej krainy za rozmaite epoki czasowe to według nich średniowieczny Daleki Wschód pasuje najlepiej jeśli chodzi o podobieństwa: daleki jeśli można stwierdzić po podróżach między wymiarami, niezbadany, pełen podobieństw w mentalności, sztuce, architekturze oraz religii do kultur azjatyckich i władcy podobni do takich. Legendy głoszą, że góry zawierają w sobie czyste, niezmieszane srebro, złoto lub platynę, a w ich głębinach znaleźć można Svitaryt (minerał słodki jak cukierki, używany do leczenia i wyrobu słodkości, ale w dużych dawkach i przy odpowiednim oporządzeniu staje się podstawą Kwasowej Carmen - narkotyku używanego przez kurtyzany oraz młodych mafiosów, jego ceny są wysokie na czarnym rynku).

Owa kraina leży w strefie nazywanej Niezbadanym Światem. Według haseł Lwowskiego to tam po odejściu z Kraju udał się niejaki Mikhaln Shadown. Faktem jest też pochodzenie stamtąd słynnej pisarki, poetki i w ogóle autorki wielu dzieł literatury w znanej części Fantazji. Osoba ta zowie się w niej imieniem Eneraidola, ponieważ jej normalne imiona oraz nazwiska są niemożliwe do wypowiedzenia w normalnym świecie. Dodatkowym faktem jest jej status - to Główna Kronikarka Zakonu Rycerzy Wielkiego Pokoju.

Opis

Kraina ta, jak sama nazwa wskazuje, zawiera niebieskie migdały. I rzeczywiście - są to swego rodzaju szyszki tworzone przez lokalny gatunek drzewa sosnowatego. Jej kora nadaje się do wyrobu cukru, zaś migdały są idealne do dań zimnych, zwłaszcza jeśli są one prażone. Władcy tamtejszych państw posługują się technologią z punktu widzenia znanej części Fantazji dość prymitywną - posiadają broń galwaniczną, podobną kształtem do tej z ziemskiego XVI wieku, mają pancerze chińskie lub japońskie, prowadzą tradycyjny styl życia oraz piszą takimi ciekawymi krzaczkami, niepodobnymi do żadnego z rzeczywistych czy fikcyjnych alfabetów. Co ciekawe wymiaru tego nigdy nie próbował atakować Hastadarius, ani nie dotarł tutaj żaden z Pierwszych.

Miejsce to oddzielone jest Pustym Światem - wymiarami bez życia i trudnymi do zasiedlenia, ponoć wyeksploatowanym najpierw podczas Starej Ery, a potem dokończonym podczas Średniej. Istnieją trzy przejścia: północne, gdzie istnieją Lodowe Pustynie Szuk-Chika; środkowe przez Góry Kanionów Śmierci oraz południowe, drogą Pustyni Nieubłaganego Konania w Katuszach. Wszystkie trzy przejścia są wyjątkowo niebezpieczne, więc w drogę wynoszącą półtora kwartału wędrówki z jednego miejsca w drugie wybierają się wyjątkowo silnie opancerzone karawany gwiezdne. Często na te tereny wybierają się amatorzy polowania na rozmaitej maści stwory. Wydawać by się mogło że nikt tam nie mieszka, ale jednak - są tam rozmaite plemiona, jedne anarchistyczne powiązane ongiś z Hastadariusem, inne żyją swoim życiem starając się wyżyć ze sprzedaży dóbr zabitych zwierząt lub towarów przewożonych do i z Krainy Niebieskich Migdałów.

Kraina ta, według przesłanek, jest zamieszkała przez ludzi o karnacji żółtej, elfy o czarnej i wiele innych dziwnych ras, jak na przykład większe odpowiedniki wilkołaków, męskie wersje harpii, psiogłowi zwierzoludzie oraz dziwaczne, mątwopodobne kikimory. Są też rozmaite, endemiczne gatunki, a miasta zbudowane w rozmaitych miejscach, często wręcz bajecznych - lasy wapienne, mogoty, góry tuż przy morzach, klify na linii brzegowej, wąwozy i inne tego typu miejsca. W niektórych miejscach podziemia zamieszkuje biedota, powierzchnię zaś - bogaci.

Historia

Pierwsza ekspedycja

Według banków danych z bibliotek wspólnych w Centrum Kraina Niebieskich Migdałów raz została odwiedzona z powodzeniem przez ekspedycję Zakonu Rycerzy Wielkiego Pokoju. W skład sił odkrywczych Rycerzy wchodziły dwie legendy życia fikcyjnego - Blakłud oraz jego najsłynniejszy uczeń Farlick. Obaj przeszli przez Góry Kanionów Śmierci i nie było łatwo - walczyli z harpiami, skatofaryami, oksenolami, wiwernami, a nawet trollami. Na szczęście te ostatnie okazywały się często przyjazne, ponieważ budowały mosty i inne rozmaite przejścia, pobierając niejako od przejezdnych myto. Blakłudowi oraz Farlickowi nie straszne były przeszkody w postaci potworów czy dzikich plemion.

Takowe tereny były bowiem pełne planet, jednakże odpowiadających danej wyobraźni. Były to również sztucznie stworzone planety z czasów Pierwszych, a następnie pozostawione jako niedokończone konstrukcje (nie posiadały jądra planety, były zbyt wielkie albo atmosfera istniała lecz nie mogła urodzić plonów). Takowe konstrukty były ukończone tylko w paru miejscach, przez co plemiona osiadały na niektórych planetach. Lodowymi Pustyniami były połączone planety i księżyce o klimacie polarnym, Górami były planety suche, o charakterze górzystym, zaś Pustynia była to jedna wielka, sucha i nieukończona planeta. Wydawałoby się to dla niektórych nielogiczne, ale prawda jest taka, że przelot pojazdami kosmicznymi przypominał właśnie przechodzenie przez rozmaite rzeczywiste odpowiedniki.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki