FANDOM


„To nie bitwa. To masakra!”
―Jose Merise do Pitera Baegera po bitwie.
Hammer of emperor by nerrig-d861zps
Bitwa o Avintulę
Konflikt Wojna Bermudiańska
Data 08-12 styczeń 2016 roku
Miejsce Avintula, wymiar Laigera,
Kanion Hersata
Wynik pyrrusowe zwycięstwo Wielkiego Układu,
chwilowe zatrzymanie sił Przymierza
Strony
Flaga Wielkiego Układu Wielki Układ,
Flaga Unii Unia,
Znak Stalkerów Kalashera Stalkerzy Kalashera
Sztandar Przymierza CreepyTown Przymierze Bermudiańskie
Dowódcy
Flaga Wielkiego Układu Ora Jano (lider),
Flaga Wielkiego Układu Jose Merise (siły morskie),
Flaga Unii Piter Baeger,
Flaga Wielkiego Układu Narado Konstanto,
Znak Stalkerów Kalashera Kalasher
Flaga Piekła Lilith Zrodzona w Mroku (lider),
Cesarstwo Heinrich Ratch
Siły
Flaga Wielkiego Układu Armia Nexusa,
Flaga Imperium Pospolite ruszenie,
Flaga Unii 4 regimenty powietrzno-desantowe Unii
Troll Klasy wojowników,
Cesarstwo Cesarskie pułki pancerne,
Flaga Piekła Rekieterzy Lilith,
Flaga Piekła Piraci Czarta,
Sztandar Przymierza CreepyTown Wojska najemne
Straty
milion regimentów,
20 flot gwiezdnych,
20 flot powietrznych,
507602 żołnierzy zabitych,
49103 żołnierzy rannych,
26741 żołnierzy zaginionych
setki tysięcy regimentów,
ponad 25 procent pojazdów biorących udział w Wojnie



Bitwa o Avintulę - jedno z ważniejszych starć, które zostało zakończone pyrrusowym zwycięstwem Wielkiego Układu. Na jakiś czas zatrzymała pochód, ale do czasu bitwy o planetę Orta Przymierze Bermudiańskie nadal miało szalę zwycięstwa po swojej stronie. Walka na planecie kupiła Wielkiemu Układowi czas na zbudowanie bomby memowej i jednocześnie stworzenie większej armii.

Przed bitwą

„Jeśli zdobędą tutaj przyczółek nasze państwa znajdą się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Musimy dać naszym trochę czasu.”
―Baeger w sztabie przed atakiem Przymierza.
Siły Wielkiego Układu były w masowym odwrocie od klęski pod stolicą Checkowii - Alicetown. Siły wiedziały że najlepszą obroną jest atak, była to podstawa nauczania we wszystkich akademiach zarówno Wspólnoty jak i Koalicji. Prawnie Wielki Układ jeszcze nie istniał, ale wszyscy wiedzieli o zacieśnianiu się unii dwóch państw, która zmieniała się coraz bardziej z personalnej w realną, na przykład zniesiono Radę Koalicji i wprowadzono jeden Parlamentum, a armie razem stanęły pod nazwą Armii Nexusa, choć i wtedy istniała spora autonomia. Zdając sobie sprawę, że klęska może się znowu powtórzyć zważywszy na walkę zarówno z Przymierzem, jak i z Osią Antynexusiańską Lwowski postanowił przyjąć główny atak na najbliżej położonym wymiarze kontrolowanym przez Imperium wymiarze, którzy znajdował się trzy dni drogi międzywymiarowej od Wyspy Afenetreti, która była bramą do najazdu na płaskowyż Nexus. Tym razem jako lider nie wyruszył - zrobiła to kanclerz Ora Jano. Sam był zajęty obroną Unii oraz ratowaniem sytuacji po Alicetown.

Przebieg bitwy

Nadejście sił bermudiańskich

„Avintula stanowi dobre miejsce do ataku na Płaskowyż Nexus. Musimy ją zdobyć”
―Lilith po przybyciu 4. Grupy Armii Wspólnej Armii Bermudiańskiej.
Przymierze przyszło do wymiaru Laigera dosyć błyskawicznie. Armada transwymiarowych pancerników netrollskich klasy Pikna, wspomagane przez cesarskie fregaty Andreasburg i piekielne śmigacze kosmiczne Żagle Burzy przybyły na lokalną planetę lesistą Avintulę. Napotkali tam flotę pojazdów LC Starship SSh-33 i wielu innych okrętów kosmicznych. Cesarscy mieli jednak ze sobą kilka okrętów TC-18 Archangel, produkowane u nich na kupionej licencji od Wielkiego Układu i nazwane WRB Klausewitz B-158. Nazywane przez Wielki Układ "Gniewem Kaisera" rzeczywiście budziły trwogę wśród nexusiańskiej armady. Siły rozpoczęły więc blokadę planety na wysokiej orbicie i rozstawiły w całym systemie gwiezdnym masę stacji kosmicznych.

Z marszu siły wroga zajęły Avintulę, ale siły jakie zajmowały planetę na powierzchni i wokół stacji były tak naprawdę siłami zwiadowczymi. Poprzez okna międzywszechświatowe[1] przyszły z okolic zajętej bramy międzywymiarowej XK-214. Zajęcie też było czasochłonne, po można było zrobić okna fazowe poprzez posłanie przez szczelinę boi, a następnie ustawienie drugiej w międzywymiarze. Taka technologia istnieje też i w innych regionach i potrafi łączyć wojskowo nawet najbardziej oddalone punkty. Boję można było jednak zniszczyć, co powodowało autodestrukcję tej drugiej, będącej w drugim z miejsc, innego wszechświata. Część została zniszczona, ale część przetrwała polowanie nexusiańskie. Takie urządzenia miały silną obstawę po swojej stronie, a bramy międzywymiarowe były samobójstwem.

Desant na planetę

„Wszystkie jednostki, do miast. Z puszcz przeprowadzimy ataki partyzanckie na wroga.”
―Baeger w komunikacie do 2. Grupy Armii na Avintuli.
O godzinie 11:00, 8 stycznia, rozpoczął się desant na planetę i atak na stacje kosmiczne. Zaatakowane siły nexusiańskie zostały zaatakowane tak nagle, że większość obrony Avintuli została wręcz zaskoczona inwazją. Na planetę spuszczono kapsuły desantowe Guntherburg. Rozgromione wojska zdołał zjednoczyć oficer United Imperial Army Piter Baeger. Zgromadził siły na terenie Wzgórz Hertak i zorganizował obronę. Siły wroga, jakie były na planecie przeszły od razu do ataku, kapsuły wylądowały właśnie w okolicy bazy. Baeger rozkazał więc ostrzelać kapsuły, a kiedy to niewiele dało zaczekał pośród lasów na to, kiedy tylko przyjdą siły bermudiańskie. Kiedy tylko weszły do Puszczy Almani zwiadowcy, szturmowcy oraz strzelcy wyborowi zastawili na siły idące po wyznaczonym szlaku pułapkę. Zdetonowali ładunki wybuchowe niszcząc wrogie pojazdy. Wkrótce uderzyła tam artyleria, a na całkiem spory konwój uderzyli osobiście z lasów, wycinając wrogie oddziały w pień. Nie zdążyli nawet zareagować. Podobne manewry odbyły się i w innych miejscach Avintuli.

Siły Przymierza miały ze sobą masę maszyn powietrznym między innymi netrollskie boomlony QRV-6 Kartuo czy cesarskie Messerschmitt-Welt MeW-490 - myśliwce bombardujące. Avintula zmieniła się w istne miejsce kaźni, gdzie w ciągu sekundy jakiekolwiek starcie kończyło się masakrą. Jednak silny opór się opłacił. Dotychczas uciekające siły nexusiańskie zdołały się okopać i ustanowić pozycję do obrony przed wrogiem. Planeta zmieniła się w linię transzei oraz innych umocnień. Baeger nakazał natychmiast ustanowić kwaterę główną w mieście York Avintula, gdzie w Pałacu Demokracji, w głównej hali ustanowił sztab w postaci radiowęzła, mapy działań oraz omnisonaru. Na dachu zamontowano działa przeciwokrętowe i rakiety przeciwlotnicze. W sali konferencyjnej zorganizowano natychmiast szpital polowy dla najciężej rannych, a w podziemiach urządzono kostnicę.

Kontrofensywa Nexusian

„Przeprowadzili kontruderzenie. Niełatwo będzie odkręcić nasze błędy.”
―Ratch do Lilith po otrzymaniu komunikatu o odwrocie na wszystkich frontach planety.
Pomimo bombardowania planety oraz wszelakich klęsk Wielki Układ prowadzony przez Baegera utrzymał York Avintula. Jego generatory osłon mogły wytrzymać nawet ataki EMP, ponieważ zawierały zapasowe w wystarczającej ilości, a osłony plazmowe były tak zaprojektowane, aby wytrzymały nawet najpotężniejsze ataki, jakie tylko odnotowały kogitatory nexusiańskie. Generał wydał śmiały rozkaz ataku na wrogie pozycje pod miastem, jednak stracił o wiele więcej niż wyliczył. Rozkazał więc się wycofać i przygotować się na bitwę o miasto. Większość formacji zdołała przedrzeć się do miasta od strony południowej, jednak było to tylko 50 kilometrów szerokości w najwęższym punkcie. Droga była nieustannie ostrzeliwana przez wrogą artylerię i lotnictwo.

W wyniku tego rozkazano wykopać tak zwany Szlak Życia. Dzięki temu siły nexusiańskie mogły przeprowadzić zaopatrzenie. Baeger przygotował miasto na ciężką przeprawę. Na miasto szturmowały armie surogatów i robotów bojowych, a ich rezerwy tworzenia nowych żołnierzy w postaci klonów i surogatów się kończyły. Wówczas do armii dołączyli mieszkańcy. Ponadto zdesperowane oddziały postanowiły poszerzyć Szlak Życia. Udało się to, ale straty były olbrzymie. Szlak osiągnął szerokość aż 150 kilometrów co doprowadziło do olbrzymiej ilości posiłków dla oblężonego miasta.

Doprowadziło to do wielkiej kontrofensywy na Avintuli. Ze Wzgórz Horani, w których trwał nexusiański opór na położoną na południe od nich Dolinę Min. Z kolei na północy kontynentu, nad Oceanem Guillimana 4. Flota admirała Konstanto rozpoczęła atak na przybrzeżne miasta w państwie Kyrat Minoris. Uderzenie zaskoczyło kierującą akcją na planecie Lilith Zrodzoną w Mroku, która była pewna zdobycia York Avintula. Nawiązując kontakt z Ratchem rozpoczęła próbę wyprowadzenia nowej ofensywy, ale to nic nie dało.

Obie strony bez wsparcia

„- Nie możemy Wam przydzielić posiłków. Wszystkie grupy są zajęte!
- Zucker, nie damy rady się tutaj utrzymać, nawet jeśli oni nie mają wsparcia.
- Słuchajcie, admirale Ratch, nie możemy rozpraszać sił. Wymyśl coś, cokolwiek. My tutaj mamy chaos i musimy się z nim uporać, inaczej znowu dojdą do Alicetown. Bez odbioru.”
―Generał Zucker zawiadamia admirała Ratcha o braku posiłków.
Bitwa rozkręcała się na całego. Desant na okupowane miasta przypłacił swoim istnieniem 25. Pułk Piechoty Morskiej ze SPORE Nexus. W kosmosie również nie było wesoło - trzy z lotniskowców Przymierza oberwały, a czternaście fregat Państw zostało startych w proch i było gwiezdnymi trumnami. Jednakże Ratch prosił o posiłki, niestety okazało się, że ich nie dostaną. Tymczasem Baeger usłyszał, że wszystkie fronty są zajęte i nie można przydzielić nawet jednego plutonu. Zapanował kompletny pat. Przymierze miało przewagę liczebną, a Układ jakościową, był też lepiej zorganizowany aniżeli podzielone armie trzech frakcji, nawet jeśli większość jednostek była pod wspólną banderą. Sztab Wspólnej Armii Bermudiańskiej nie mógł w żaden sposób znaleźć sytuacji mogącej doprowadzić do zwycięstwa nad nexusianami.

W tej sytuacji Baeger nawiązał połączenie z przyjacielem Lwowskiego - Kalasherem. Stalkerzy Kalashera nie byli wówczas jeszcze frakcją Wielkiego Układu. Kiedy się z nimi skontaktował stworzył tajne połączenie telepatyczne między Lwowskim, Kalasherem, a sobą[2]. Przedstawił całą sytuację, jaka miała miejsce. W umysłach wydawało się, iż to trwało dobę, lecz w rzeczywistości nie upłynęła nawet jedna minuta. Kalasher wiedział doskonale, że jeżeli Lwowski przegra wojnę i nie opanuje bomby memowej to sytuacja zakończy się tragicznie dla Lwowskiego, a Przymierze Bermudiańskie stanie się hegemonem w Starym Świecie oraz rzuci się na pozostałe frakcje jak stado wilków na owce. W tej sytuacji przeprowadził zamachy stanu w wielu krajach nexusiańskich i ogłosił je terenami Stalkerów, którzy wstąpili do Wielkiego Układu jako trzeci, osobny człon Państw, obok Wspólnoty Nexusa oraz Koalicji Nexusa.

Mimo wszystko nie było to niestety tak duże wsparcie jak wielu by chciało. Siły nexusiańskie napotkały znaczący opór w przełamaniu blokady i choć siły Kalashera były spore to jednak sporo żołnierzy zginęło. Nie stał jednak na czele kompanii, ale na czele całeych frontów, a więc prawie milionów żołnierzy Stalkerów, Koalicji i Wspólnoty. Razem z nim szedł też 45. Pałacowy Pułk Uderzeniowy, a więc część Gwardii Nexusiańskiej. Stalker przyszedł jak burze, niszcząc 24. Flotę Cesarstwa w drobny mak przy pomocy silników na pełnej mocy oraz trybie tarana w tarczach na dziobach okrętów międzywymiarowych.

Zwycięstwo okupione krwią

„Poszli na hurra by wykrwawić wroga i samemu przy okazji zginąć. Gdyby posłuchali to byśmy zdołali zablokować ofensywę przez Kanion Hersata.”
―Kalasher do Baegera po masakrze wokół Jarwat i jego windy orbitalnej.
Gruzowisko

Krajobraz Avintuli po bitwie.

Pomimo przebicia się siły nexusiańskie zrozumiały, że muszą dać czas, aby można było w przyszłości zorganizować bitwę, jaka wykrwawi Przymierze Bermudiańskie i umożliwi kontrofensywę, jednakże odwrót stamtąd karany był śmiercią. Kalasher zorganizował więc operację wyzwolenia miasta Ulaburg, w trakcie którego siły bermudiańskie broniły zaciekle ważnego miasta-ula, ponieważ znajdowały się tam duże złoża upiorytu, dzięki któremu można było tworzyć broń. Wspólna Armia Bermudiańska pod dowództwem Lilith utraciła je, ponieważ atakujący znaleźli lukę w obronie miasta w postaci podkopu. Wejście wojsk z podziemi kompletnie zaskoczyło siły wroga, który nie spodziewał się zupełnie takiego obrotu spraw. Wskutek tego siły atakujące planetę zostały odparte z tego regionu, co pozwoliło na kontrofensywę na całej planecie i odzyskanie pełni inicjatywy.

Ale nie było to zwycięstwo do końca. Na orbicie nadal walczyły floty międzywszechświatowe pod wodzą admirała Ratcha. Zajmowali windę orbitalną Jarwat oraz miasto o tej samej nazwie. Rozpoczęło się zaciekłe umacnianie tego regionu. Siły Przymierza wysłały tylko 3 transwymiarowce obsadzone tysiącami żołnierzy i setkami maszyn, ale to na niewiele się zdało. Tymczasem Jose Merise i Narado Konstanto przedstawili pomysł odbicia reszty planety - atak błyskawiczny przy pełnym włączeniu armii. Baeger się przed tym wahał, a Kalasher odmówił użycia całej potęgi, wskutek czego zapanował pat na planecie. 11 stycznia zorganizowano próbę przełamania frontu w państwie Katra, ale żadna ze stron nic nie osiągnęła.

W następstwie tego wieczorem Marise, Konstanto i wielu innych wbrew rozkazom poszło na masową skalę przeciwko wrogim siłom zlokalizowanym wokół Neu Drakenhof, gdzie Lilith miała swoją kwaterę. Siły wroga nie były spodziewane na tak zmasowany atak, szły miliardy żołnierzy, leciały miliony kosmolotów, a także pojazdów lądowych typu BWP czy nawet transportowce podziemne. Nagły atak zaskoczył Lilith, więc ta ruszyła do Jarwat, ale siły bermudiańskie nie dały rady zatrzymać armii przed odbiciem miasta. Lojalni wobec Kalashera żołnierze ruszyli więc jak najszybciej do ataku, przy okazji by zatrzymać dwójkę szaleńców. Niestety nie za wiele to dało. Siły nexusiańskie zniszczyły opór w mieście i ruszyły na windzie orbitalnej. Tam okazało się, że wzięli okręt bermudiański Rękawica Lucyfera, a następnie wbił się w okręt flagowy. Ratch i Lilith z cudem uszli z życiem.

Armia wroga została odparta i zmuszona do odwrotu spod Avintuli, ale siły nexusiańskie były po takim starciu mocno przetrzebione. Na pokładzie Rękawicy był 31. Batalion Spadochronowy z Zaragalii. W trakcie walk o Jarwat samoloty wroga i system przeciwlotniczy miasta oraz windy orbitalnej unicestwił wszystkie bombowce. Zniszczeniu uległo ponad 70 procent biorących udział w walce oddziałów. Kiedy Kalasher zdał raport wszechmonarsze ten wiedział, że winę nie ponosi Kalasher czy Baeger, ale dwóch buntowników, jakich zginęło w staranowaniu wrogiej blokady. Pośmiertnie zdegradowano ich z admirałów na komandorów, a Kalasher za wierne zniszczenie oddziałów, pomimo kierowania tymi, którzy mu się poddali oraz poprzysięgli odpokutować za swój bunt, co też zrobili. Jednak zwycięstwo nie było takie bezprecedensowe, ponieważ powstrzymało cały Front Zachodni przed wtargnięciem na Nexuserlo[3] i rozpoczęciem inwazji na Płaskowyż Nexus. Front wówczas się cofnął, a Armia Nexusa miała szansę na przegrupowanie się.

Następstwa

W wyniku bitwy o Avintulę siły bermudiańskie i nexusiańskie wykrwawiły się. Obie strony wycofały się na krótko z linii frontu, wskutek czego nastąpiło przegrupowanie obu stron konfliktu. Siły Wielkiego Układu miały czas, by dokończyć bombę memową, a siły Przymierza Bermudiańskiego - przygotować większe siły na atak na Ortę. W efekcie tego jednak zaczęto opracowywać nową strategię, ponieważ wiedzieli już, że Państwa Nexusa nie cofną się przed niczym, aby osiągnąć swoje cele lub uratować przed upadkiem i odebraniem sobie władzy.

Skład wojsk

Wielki Układ

  • 160 pułków piechoty, w tym:
    • 10. Pułk Piechoty z ELEX Nexus
    • 25. Pułk Piechoty Morskiej ze SPORE Nexus (zniszczony)
    • 41. Pułk Piechoty Magicznej z Risen Nexus
  • 80 pułków szturmowych
  • 72 bataliony spadochronowe, w tym:
    • 31. Batalion Spadochronowy z Zaragalii (zniszczony)
    • 2. Pałacowy Batalion Spadochronowy Nexusa
  • 200 eskadr myśliwskich
  • 100 eskadr bombowych, w tym:
    • 17. Eskadra Bombardowania Taktycznego z Aurelii (zniszczony)
  • 50 eskadr śmigłowcowych
  • 14 dywizji sanitariuszy
  • 56 dywizji artyleryjskich
  • 6 flot transwymiarowych

Przymierze Bermudiańskie

  • 214 pułków piechoty
  • 100 pułków szturmowych
  • 70 dywizji artyleryjskich
  • 20 dywizji sanitariuszy
  • 66 eskadr śmigłowcowych
  • 144 eskadry myśliwskie
  • 98 eskadr bombowych
  • 20 flot transwymiarowych
    • 24. Flota Inwazyjna z Marsa Cesarskiego (zniszczona)

Przypisy

  1. Przy bramach można włączyć rodzaj silnika FTL, jaki powoduje otwarcie mikroportalu dla jednego pojazdu, który może przenieść się z międzywymiaru do wszechświata w miejsce bliskie bramie międzywymiarowej.
  2. Połączenia telepatyczne mogą wykonać tylko istoty arkanistyczne. Niearkaniści potrzebują do tego Arkanisty.
  3. Kontynent na którym leży centrum cywilizacji nexusiańskiej - Płaskowyż Nexus.